Maanden i.p.v. een jaar in het buitenland - Hoe een virus de plannen omver kan werpen

 

Diploma in je zak - maar wat dan? Opleiding? Studies? Misschien iets heel anders?
Veel schoolverlaters weten niet zo snel na het afstuderen welke richting ze op moeten. Sommigen van hen gaan voor een bepaalde tijd naar het buitenland. Er zijn ook talloze opties om uit te kiezen. Zo kan een jaar in het buitenland een vorm krijgen zoals het jou uitkomt bijv. als au pair, als FSJ'er (Vrijwillig Sociaal Jaar), of met een werk- en reisvisum en vele andere mogelijkheden.
Ook Leonard Brenner koos na zijn schooltijd niet direct voor een beroepsopleiding. Hij wilde aanvankelijk een FS Jaar doen. Aan het begin van zijn reis had hij nog niet gedacht dat het geplande jaar maar zeven maanden zou zijn.


Op 31 augustus 2019 was het zover. Leonard zat in het redemptoristen vrijwilligersproject en vloog naar ArgentiniŽ om zijn jaar in het buitenland in Cordoba te beginnen.
Het land had hem altijd al gefascineerd. Omdat Leonard al Spaans sprak, vroeg hij om Peru of ArgentiniŽ. Hij vond de twee landen bijzonder interessant omdat ze hem zowel qua landschap als qua cultuur veel te bieden hebben.
familie_arg_516 Leonard, ondergebracht bij een gastgezin, begon te werken in een tehuis voor gehandicapten. Zijn taken omvatten het voeden van 19 ernstig gehandicapte mensen, ze naar bed brengen of de was thuis doen. Ondanks het voor veel mensen ongebruikelijke werk, was Leonard niet bang voor contact. Hij raakte er snel aan gewend dat bijna iedereen, zowel lichamelijk als geestelijk gehandicapt, in een rolstoel zat en, op ťťn na, niemand kon praten. In de loop van de tijd werden alle bewoners hem dierbaar. Hij kon het ook  goed vinden met zijn collega's ter plaatse.

Maar met de jaarwisseling stond de hele wereld voor een nieuwe en ongekende uitdaging. De verspreiding van het coronavirus had uiteraard ook gevolgen voor Leonard's verblijf in het buitenland. Vanaf de dag dat zijn gastvader hem medio maart vertelde dat hij de volgende dag niet zou gaan werken, kon Leonard zijn werk niet meer voortzetten, laat staan contact houden met de mensen in huis. Vanaf dat moment was gezondheidsbescherming de hoogste prioriteit, zowel voor de bewoners als voor Leonard.
Voordat hij aan zijn terugreis naar Duitsland begon, ongeveer twee weken later, schreef hij een afscheidsbrief aan zijn collega's en moest hij voor onbepaalde tijd afscheid nemen van zowel zijn gastgezin als het land. Leonard kwam met gemengde gevoelens terug . Enerzijds was er de vreugde om zijn familie in Duitsland weer te zien, anderzijds was het natuurlijk moeilijk voor hem om afscheid te nemen.
Terug in Duitsland blijft Leonard contact houden met zijn gastgezin via WhatsApp. Hoewel het niet hetzelfde is als ter plaatse zijn, is het op zijn minst een kleine troost.
Hij heeft ook contact met zijn collega's en hoopt nog steeds dit soort foto's te ontvangen.
Aangezien niemand met de huidige stand van zaken weet hoe de crisis zich zal blijven ontwikkelen, kan Leonard zijn jaar in het buitenland mogelijk niet zoals gepland beŽindigen. Hij is slechts een van de velen die hun geplande verblijf in het buitenland vroegtijdig moesten stoppen. Dit klinkt als een luxe probleem, maar vormt ook een probleem voor het project in ArgentiniŽ: het moet nu met minder medewerkers werken dan gepland en ook een hogere veiligheid garanderen zodat de bewoners niet worden blootgesteld aan enig risico van het virus.
Het blijft voor iedereen spannend om te zien hoe de situatie blijft veranderen.

 

 

Geplaatst op: 2020-04-28


Meer nieuws